Faalkosten zijn een belangrijke schadepost in het bouwproces. We zien daarover bij herhaling artikelen en praktijkvoorbeelden in de media verschijnen. De sector erkent dit en is op zoek naar oplossingen. Hierbij wordt ketensamenwerking als strategie voor het structureel reduceren van faalkosten steeds vaker genoemd. Belangrijk uitgangspunt hierbij is dat er projectongebonden wordt samengewerkt tussen opdrachtgever-opdrachtnemer en strategische partners, zoals installateurs, architecten, toeleveranciers. Hierdoor zouden partijen met elkaar een flinke leercurve moeten doormaken waardoor het ontwikkel-, bouw- en onderhoudsproces steeds efficiënter kan worden. Dit vergt echter een andere manier van werken; van project- naar programmadenken. Hierbij bestaat een programma uit meerdere projecten waaraan door een vast (keten)team wordt gewerkt. De vraag is waarom ketensamenwerking nog slechts mondjesmaat wordt toegepast? Welke valkuilen moeten partijen ontwijken als ze ermee willen starten?

Hoe ziet de toekomst van ketensamenwerking eruit?